Ég er illa haldin af kjörlæsi þegar kemur að fyrirsögnum, sérstaklega í dagblöðum. Yfirleitt er það þannig að ég skima í gegnum blaðið og rek augun í áhugaverðar fyrirsagnir, sem reynast svo þegar betur er að gáð bara vera hugarfóstur mín.
Í morgun var ég að fletta þessum subbusnepli
Fréttablaðinu og svegldist á seríósinu þegar ég las þessa fyrirsögn á lesendabréfi:
"Hvað kemur skólastjórnendum til?"
Einmitt, hugsaði ég með sjálfri mér, loksins áhugaverð félagsfræðirannsókn þar sem niðurstöðurnar skipta raunverulegu máli og sem fólk getur haft gagn og gaman af.
Hver vill ekki vita hvað það er sem kemur skólastjórnendum til? Ég veit að ég vil það.
Og svo hugsaði ég með mér að það væri gaman ef niðurstöðurnar kæmu á óvart, t.d. ef skólastjórnendur væru ekki upp til hópa með masókískar hneigingar eins og fólk í valdastöðum er víst oft heldur væru þeir margir hverjir haldnir blæti á skóm, asísku fólki á miðjum aldri og óléttum konum (sem ég tel reyndar að sé mjög, mjög algengt blæti).
Áhugavert, hugsaði ég með sjálfri mér, og settist niður spennt að lesa meira um þessa tímamóta rannsókn. Auðvitað flaug gegnum huga minn sú ónotalega hugsun að kannski hefði komið í ljós að óvenju hátt hlutfall skólastjórnenda væri haldinn barnahneigð og það hefði þá ekki komið á óvart að rannsóknin rataði í fréttirnar því barnaperrar vaða uppi í fjölmiðlum eins og þeir séu þrír fjórðu þjóðarinnar. Ég vonaði vitaskuld að annað hefði komið á daginn.
Vá, hvað ég varð fyrir miklum vonbrigðum þegar ég var sest á rassinn útaf þessu og las fyrirsögnina aftur yfir:
"Hvað gengur skólastjórnendum til?"
Ég meina hverjum er ekki skítsama. Þetta fólk er þarna bara til að hirða launatékkann sinn eins og allir aðrir og reynir að skrönglast í gegnum þetta vanþakkláta andskotans djobb bara til að hafa ofaní sig og á og kannski komast í nokkrar utanlandsferðir.
Díses. Og um þetta fær fólk að þvaðra endalaust í einhverjum aðsendum greinum, sjálfu sér og öðrum til ómældra leiðinda.
Þetta er ekki áhugaverð spurning, hin, hvað það eiginlega er sem kemur þessu fólki til þar sem það er búið að læsa sig inni á skrifstofu til að forðast leiðinlega undirmenn sína og skjólstæðinga er mun meira spennandi og þess verð að einhver hugsjónamaðurinn eða konan fabúleri um hana í aðsendri grein í blaðinu á næstu dögum.
Í guðanna bænum, áður en við deyjum öll úr leiðindum á þessu kreppuskeri.