?

skil ekkert í því að hafa ekki fengið grísaflensuna enn. hef ekki gripið til einnar einustu varúðarráðstöfunnar eins og að vera duglegri að þvo mér um hendurnar, sótthreinsa börnin mín, hætta að snerta þau og neita að fara í sleik við manninn minn.

svo heilsa ég fólki enn með kossi á kinn, sting upp í mig fingrum eftir að hafa káfað á hurðarhúnum og klinki og bora í nefið með óhreinum puttum.

ef einhver ætti að vera með þessa bjánalegu flensu þá er það ég.

hef örugglega verið bólusett fyrir henni í æsku minni í svíþjóð. þar fengum við allskonar sprautur sem foreldrar okkar nenntu ekkert að spá í. hvort þær væru gegn bólusótt,brókarsótt eða leti.

en ef flensan kemur þá ætla ég að þamba nýja töframeðalið sem ég var að uppgötva, gatorade. það er víst besta meðalið við alls kyns veikindum á borð við flensur og þynnkur.

mæður eru sjúkar (langlangflestar)

lá í morgun og kúrði með litlum heitum böggli með stútfulla morgunbleiu og hugsaði um hvað mér finnst lyktin af volgu hlandi notaleg.

kósí.

starfsheiti endurskoðað

Herra Ólafur Ragnar Grímsson, vindhani Íslands.

kjörlæsi

Ég er illa haldin af kjörlæsi þegar kemur að fyrirsögnum, sérstaklega í dagblöðum. Yfirleitt er það þannig að ég skima í gegnum blaðið og rek augun í áhugaverðar fyrirsagnir, sem reynast svo þegar betur er að gáð bara vera hugarfóstur mín.

Í morgun var ég að fletta þessum subbusnepli Fréttablaðinu og svegldist á seríósinu þegar ég las þessa fyrirsögn á lesendabréfi:

"Hvað kemur skólastjórnendum til?"

Einmitt, hugsaði ég með sjálfri mér, loksins áhugaverð félagsfræðirannsókn þar sem niðurstöðurnar skipta raunverulegu máli og sem fólk getur haft gagn og gaman af.

Hver vill ekki vita hvað það er sem kemur skólastjórnendum til? Ég veit að ég vil það.

Og svo hugsaði ég með mér að það væri gaman ef niðurstöðurnar kæmu á óvart, t.d. ef skólastjórnendur væru ekki upp til hópa með masókískar hneigingar eins og fólk í valdastöðum er víst oft heldur væru þeir margir hverjir haldnir blæti á skóm, asísku fólki á miðjum aldri og óléttum konum (sem ég tel reyndar að sé mjög, mjög algengt blæti).

Áhugavert, hugsaði ég með sjálfri mér, og settist niður spennt að lesa meira um þessa tímamóta rannsókn. Auðvitað flaug gegnum huga minn sú ónotalega hugsun að kannski hefði komið í ljós að óvenju hátt hlutfall skólastjórnenda væri haldinn barnahneigð og það hefði þá ekki komið á óvart að rannsóknin rataði í fréttirnar því barnaperrar vaða uppi í fjölmiðlum eins og þeir séu þrír fjórðu þjóðarinnar. Ég vonaði vitaskuld að annað hefði komið á daginn.

Vá, hvað ég varð fyrir miklum vonbrigðum þegar ég var sest á rassinn útaf þessu og las fyrirsögnina aftur yfir:

"Hvað gengur skólastjórnendum til?"

Ég meina hverjum er ekki skítsama. Þetta fólk er þarna bara til að hirða launatékkann sinn eins og allir aðrir og reynir að skrönglast í gegnum þetta vanþakkláta andskotans djobb bara til að hafa ofaní sig og á og kannski komast í nokkrar utanlandsferðir.

Díses. Og um þetta fær fólk að þvaðra endalaust í einhverjum aðsendum greinum, sjálfu sér og öðrum til ómældra leiðinda.

Þetta er ekki áhugaverð spurning, hin, hvað það eiginlega er sem kemur þessu fólki til þar sem það er búið að læsa sig inni á skrifstofu til að forðast leiðinlega undirmenn sína og skjólstæðinga er mun meira spennandi og þess verð að einhver hugsjónamaðurinn eða konan fabúleri um hana í aðsendri grein í blaðinu á næstu dögum.

Í guðanna bænum, áður en við deyjum öll úr leiðindum á þessu kreppuskeri.

enn eina ferðina er mér gróflega misboðið

síðan hvenær má ekki sýna kvenfólki fyrirlitningu rétt eins og öðru fólki?

djöfull missti ég af því minnisblaði en ætla að leita það uppi til að geta étið það.

nú eru einhverjir blaðamenn í hádegismóum og feministar í kastljósi búnir að eyðileggja fyrir mér eina aðalskemmtun mína sem heimavinnandi húsmóðir í fæðingarorlofi; að skoða appelsínuhúð fræga fólksins, lesa um lafandi silikonjúllur, fræðast um galla bótoxmeðferðar og læra allt um framhjáhöld uppdópaðra hollívúddstjarna.

óféti!

þegar ég er búin að ausa úr skálum reiði minnar hér ætla ég að hafa uppi á feisbúkk síðunni sem búið er að stofna til stuðnings hinnar afar smekklegu og ritfæru ellý ármanns og gerast þar meðlimur eða aðdáandi eða bara eitthvað í andskotanum til að lýsa yfir geigvænlegri vanþóknun minni á þessum tilburðum menntafólks til að kæfa tjáningarfrelsi fávita og upplýsingaþörf sjúklega hnýsinna bjána.

niður með háskólann, morgunblaðið og feministafélag íslands!

lengi lifi ellý ármanns og slúðursíðan vísir.is (og forsetinn)!

djók?

lifrarsamlagið?

marmarakúkur

svona eins og marmarakökur.

ég á svo hæfileikaríkar dætur.

cosmopolitan fyrir 9 ára stelpur - loksins!

ég er mjög hrifin af þessu nýja barna- og unglingatímariti, Júlíu. þar getur dóttir mín sem er orðin níu ára loksins fengið almennileg förðunarráð. hún lítur stundum út eins og ég veit ekki hvað og ég reyni oft að segja eitthvað en þið vitið hvernig þessir gemlingar eru; hlusta ekkert á foreldra sína og rífa bara kjaft.

mikið var að hún lærði að maskara sig greyið. ég hef ekki tekið hana með í fjölskylduboð að undaförnu vegna þess að mér hefur þótt hún líta svo asnalega út en þetta er allt að breytast með tilkomu Júlíu. núna, þegar hún er búin að fræðast um hvaða gallabuxnasnið hentar hennar líkamsvexti þá er ekki eins pínlegt að sjást með henni á almannafæri. og eftir að hún lærði að hræra í heimaspa og hirða á sér húðina þá líður mér miklu betur þegar við förum eitthvert saman.

hér áður fyrr var fólk nú bara í vafa um hvor okkar væri mamman. ég hef nú alltaf kunnað að hirða mig, farða og velja gallabuxur sem henta mínum líkamsvexti fullkomlega en við fæðumst víst ekki allar jafn hæfileikaríkar. Júlía sinnir bráðnauðslynlegu fræðsluhlutverki fyrir stelpur á aldrinu 9-15 og fagna ég heilshugar þessari mikilvægu viðbót við íslenska kvennamenningu og mæli með tímaritinu við alla foreldra sem eiga stelpur á aldrinum 9-15 sem líta út eins og litlar myglaðar herfur í asnalegum gallabuxum.

guði sé lof að einhver hugrökk manneskja í útgáfubransanum tók loks af skarið og þorði að gera eitthvað í þessu pínlega máli.

börn eru krúttleg og allt það, en...

getur einhver minnt mig á af hverju maður er að þessu? eftir 8 mánaða svefnleysi þá á ég erfitt með að muna af hverju ég ákvað að eignast annað barn. eins og eitt sé ekki meira en nóg. þau gera ekki beinlínis mikið gagn, sum eru að vísu krúttleg, en alls ekki öll og þú getur aldrei verið viss um það fyrirfram, og þess á milli eru þau bara með bölvað vesen.

ég á níu ára barn sem píndi mig til að lesa fyrir sig sögu og klóra sér á bakinu í háltíma í gærkvöldi og annað tæplega átta mánaða sem heimtaði að vera svæft fimm sinnum áður en ég get snúið mér að því eldra. svo vakti það mig organdi sjö sinnum til viðbótar yfir nóttina. mig langaði til að bjóða því snafs þegar það fúlsaði við brjóstinu.

já, ég er að fara með það í viðgerð seinna í dag. helst langar mig til að skilja það eftir á læknavaktinni þangað til þeir eru búnir að laga það, alveg eins og við fáum að gera við bílinn hjá sigga bifvélavirkja. er tilbúin að greiða jafn hátt verð fyrir það og við gerum fyrir þjónustuna á bifreiðaverkstæðinu. en ef það er ekki í boði sendi ég manninn með þetta þetta skrapatól til sigga. hann hlýtur að redda þessu fyrir fimmtíu þús. höfum getað treyst á hann hingað til.

af hverju er ekki til eitthvað sem heitir "foreldraverndarnefnd"? þá gæti ég kært börnin mín fyrir illa meðferð og fengið bæði samúð og himinháar skaðabætur.

litlu óféti

nýja lífsmottóið mitt

er eftirfarandi staðreynd:

fegurð er hamingja

þessa visku hef ég frá nivea, snyrtivöruframleiðanda.

ég veit ekki almennilega hvað þetta merkir en þetta er bara svo órætt og viskulegt.

fegurð er hamingja

fegurð ER hamingja

fegurð er HAMINGJA

FEGURÐ er hamingja

löv it ætla að lifa eftir þessu héðan af. þarf líklega að kaupa mikið af nivea gumsi til að það takist.

af sjávárháska og afturgöngum

þetta er soldið pínlegt en hann óskar magnússon, útgefandi, virðist ekki hafa fengið minnisblaðið mitt um "að eftirleiðis er óheimilt að grípa til sjávarháskalíkinga þegar lýsa á því hvernig fyrirtæki mitt/ríkisstjórn mín/group samsteypan mín/ fáránlega dýra bílalánið mitt ætlar að komast í gegnum kreppuna án þess að setja mig og annað fólk á hausinn".

simmi í kastljósinu hefur greinilega ekki heldur fengið minnisblaðið mitt um "að sjávarháskalíkingar eru ekki svör og þýða ekki beinlínis neitt þegar ekki er um að ræða skip/seglskútur/brimgarða/öldurót og svo endalaust framvegis".

og svo fylgir maðurinn svörunum ekki eftir. þegar óskar magnússon byrjaðir að rausa um brimgarða og byr í seglinn, eins og einhver snarvitlaus uppfinningamaður að segja frá nýjasta verkefninu sínum sem gjörbylta muni heiminum, af hverju hundskaðist sigmar þá ekki til að fá skýrari svör?

tökum til dæmis það sem óskar magnússon sagði á fundi með starfsmönnum árvakurs: "við munum freista þess að fá byr í seglin, binda allt lauslegt og sigla í gegnum brimgarðinn. í þessa siglingu eru valdir tveir menn, afar hæfir, hvor á sinn hátt."

svona hélt hann áfram að rausa allan daginn og fram á kvöld í kastljósinu þangað til það gutlaði sjór í eyrunum á fólki. sigmar hefði getað spurt það sem alla þyrsti að vita: hvort senda ætti þá 11 starfsmenn sem enn væru eftir hjá árvakri á siglinganámskeið í nauthólsvík og hvort hann væri búinn að taka á leigu seglskútu eða nokkrar trillur (þá er hægt að tala um flota sem er líka skemmtileg líking)? hann hefði líka mátt forvitnast um það hvort davíð hefði notað tímann eftir að hann losnaði úr seðlabankavirkinu til að fræðast meira um sjávarháskann (sem steðjar að okkur) og kannski tekið kúrsa í stýrimannaskólanum? og hvað með harald johannesen er hann með skipstjórnarréttindi? pungapróf? þetta eru spurningar sem þarf að svara og óskar magnússon má bara ekki sleppa svona billega.

annað skylt efni er hann elsku davíð okkar oddsson. ég er með kenningu. tja, eða kannski svona tilgátu. ok, ok, ég er með spádóm. hann hljóðar svona: þegar (EF) davíð oddson deyr þá mun hann ekki liggja kyrr og þægur í gröf sinni eins og önnur liðin lík. þvertámóti. hann mun halda áfram að ásækja íslensk stjórnmál og íslenska þjóðfélagsumræðu langt fram yfir opinberan dánardag sinn. hann mun einnig ganga aftur í seðlabankakastalanum (bara af því hann er svo drungalegur og töff).

þetta er ekki líkingarmál. ég leggst ekki svo lágt. ég meina að hann muni beinlínis halda áfram að skipta sér af því sem kemur honum ekki lengur við. líklega verður hann með fastan lið í morgunblaðinu "leiðari að handan" og svo verða lögð fram á alþingi sérstök "frumvörp úr gröfinni" og seðlabankanum verður stýrt út á haf (liggur beint við) upp í næsta öldurót við næsta brimgarð af draugaskipstjóranum alræmda.

við verðum aldrei frjáls!

jæja, ljúkum þessu nú með sjávarháskalíkingu til heiðurs óskari magnússyni (munurinn á líkingum hans og þessari er að þessi á beinlínis við því við erum stödd á eyju):

þegar skútan er að sökkva er ekkert annað eftir að gera en að stökkva frá borði.


(mér þykir leitt ef einhver drekkti sér eftir að hafa lesið þennan pistil en það ætti þá að kenna þeim hinum sama eitt sinn fyrir öll að taka ekki mark á vitlausum pistlahöfundum).


túdílú

omg

mér datt aldrei í hug að það yrði svona mikið úr þessum kartöflugreyjum sem ég setti niður.

núna vantar mig kartöflukjallara fyrir þær þessi tvö tonn af úrvals rauð- og gullaugum.

kartöflur til sölu

fyrir duglegt fólk sem nennir að moka þær upp

svona 130.- kílóið?

leggir og mislukkuð sambönd

frétt af vísi.is:

"Leggir leikkonunnar Jennifer Aniston, 40 ára, voru myndaðir í New York í gærdag, þar sem hún er við tökur á kvikmyndinni „The Bounty".

Jennifer, sem sagði í nýlegu viðtali að henni þætti ekki erfitt að vera ein, var klædd í stuttbuxur eins og sést á myndunum.

Jennifer hefur átt þó nokkur mislukkuð sambönd eftir að hjónaband hennar og leikarans Brads Pitt endaði með skilnaði."

bara svona til að vega upp á móti æsleiv-þvælunni

sigmundur ernir alþingismaður

ok, sigmundur ernir drakk sig pöddufullan í boði banka og reyndi síðan að ljúga sig frá því.

held ég sé búin að ná því.

það sem ég skil ekki er af hverju fólk er að kvarta. þetta er tíu sinnum skemmtilegri frétt en icesave hroðbjóðurinn sem ég les ekki um daglega. fólk verður að læra að meta það sem það góða sem því býðst í stað þess að kvarta bara endalaust.

ég fyrirgef sigmundi um leið og ég þakka honum kærlega fyrir skemmtunina og vona að ég þurfi að fyrirgefa honum aftur bráðlega.

silvio berlusconi er ekki íslenskur en sigmundur ernir, árni johnsen, davíð oddson, þráinn bertelsson og ólafur ragnar grímsson eru það. og fyrir það megum við þakka mæðrum þeirra og guði.

takk.

katherine heigl+sandra bullock

björguðu tótallí vikunni minni. mæli með "the proposal" og "27 dresses". samt ekki horfa á svona með kærastanum, sérstaklega ekki ef hann er sjúklega stríðinn.

ég sé svo innilega eftir að...

...hafa ekki kosið borgarahreyfinguna.

þingmenn borgarahreyfingarinnar eru jafn náttúrulega þeir sjálfir án þess að skammast sín vitundarögn og uppáhaldið mitt hann Silvíó Berlúskóní.

hef ekkert meira um þetta að segja, er bara snortin og orðlaus af aðdáun.

I löv borgarahreyfingin

fótboltanámskeið fullorðinna

nú langar mig til að láta tvo æskudrauma mína rætast á þessu ári:

1. mig langar til að læra að spila fótbolta og vera í fótboltaliði (ekkert siríös, bara svona vinahópsliði)

2. mig langar í playmó sjóræningjaskipið í jólagjöf (sem ég hef þráð heitt síðan ég var ca. 8 og sá það fyrst)

en hvar kemst maður á fótboltanámskeið fyrir fullorðna (eins og sundnámskeiðið sem ég fór á fyrir 4 árum og var yngst á...) og hver vill koma í playmó?

pistill um hvað við getum lært af kreppunni

fannst bara vanta svona pistil um hvað það er sem við getum lært af kreppunni. það er nefnilega svo ótal margt.

t.d. getum við lært að í kreppu gufar það litla skopskyn sem pistla-, bakþanka- og leiðarahöfundar bjuggu áður yfir algerlega upp og frá og með fyrsta degi kreppu skrifa þeir bara viðurstyggilega leiðinlega pistla um það sem aðrir eiga að læra af kreppunni.

það sem ég hef aðallega lært í kreppunni er að hætta að lesa pistla eftir fólk sem missir vitið í kreppum.

til hafdísar

sko, nú vilja ungir hústökumenn meina að þeir hafi gert hústöku en fengið svo leyfi húseigenda fyrir hústöku. þannig að þeir hafi þá í raun gert húslán. en hvað gerir maður: kennir maður ungum hústökumönnum íslensku eða gerir maður íslenskukennslu og er það þá á þeim eða fyrir þá?

kannski að maður framkvæmi kennsluna á þeim?

allavega, nú geri ég ekki meiri prófarkalestur í dag. enda ekki sérfræðingurinn.

víkin og vitið

við mæðgur skruppum í nauthólsvíkina hérna um daginn til að ata okkur út í sandi, borða nesti og verða pínu kalt.

sem ég lá þar og tróð í mig kanilsnúðum og ís og glápti á allt hálfbera kvenfólkið sem vara annað hvort íturvaxið eða tótallí megafitt, fátt þar á milli, þá hleraði ég samtal tveggja vinkvenna.

önnur var föl og íturvaxin en hin flóridabrúnn aerobikk-fíkill með silikon júllur.

þær voru að spjalla um börn og muninn á strákum og stelpum. eldri börnin þeirra voru stelpur en svo höfðu þær báðar eignast stráka og þær voru sammála um að strákarnir væru fyrirferðameiri og að munurinn hefði komið þeim báðum á óvart. þær væru nú alltaf á hlaupum eftir þessum strákgríslingum en að stelpurnar hefðu allar verið mun rólegri. (önnur hugsanleg skýring er sú að þær eru orðnar eldri og latari, ég ákvað hins vegar að skipta mér ekki af samræðunum þar sem þær virtust vera búnar að gera upp hugi sína með þetta)

svo klykkti líkamsræktar blökkukonan út með því að maður yrði nú að líta á björtu hliðina á þessu öllu saman. það væri jú frábær brennsla fyrir þær að eiga svona kraftmikla stráka, þ.e.a.s. svona megrunarbörn.

hér er komið frábært viðmið fyrir þær okkar sem eru alltaf að berjast við þessi auka 2 (eða 5 eða 15 eða 50) kíló en vilja samt ekki missa sig alveg og enda útbíaðar í smjörlíki uppá sviðið í einhverri fitness-keppni.

viðmiðið er eftirfarandi: þegar ég er farin að líta á barnið mitt sem hjálpartæki í megrun minni og líkamsfegrun þá er þetta farið úr böndum og tímabært að troða í sig nokkrum berlínarbollum, bragðaref, grillkótilettum með mæjónesbaseraðri grillsósu og slaka síðan á uppí sófa.

það var kannski þarna sem hún áttaði sig á því að í staðinn fyrir að eignast þrjú börn þá hefði hún allt eins getað fengið sér labradorhvolp.

Erik Torleifsson, Näcken 2010!

Er það ekki annars svona sem maður síkretar hluti? Með því að ímynda sér, bara eins og hver annar geðsjúklingur, að eitthvað sé alveg að fara að gerast hvort sem skynsamlega ástæða er til að halda það ekki?

Allavega, ég ætla að síkreta að kærastinn minn (sem spilar á kontrabassa, ég veit, ég veit, megahot), taki þátt í þessari keppni á næsta ári (sem mun þá einnig þýða að hann vinni).

Mæli með myndbandinu fyrir þá sem hafa áhuga á sænskum typpum.

ps. mega kontrabassar blotna eða á ég að kaupa töluvert magn af vaselíni og sellófani fyrir keppnina?

svarið er já og nei

nei. svarið við spurningunni sem þú fékkst er ekki "bæði já og nei" heldur annað hvort "já" eða "nei".

segjum sem svo að þú sért spurð að því hvort það hafi verið gaman á djammminu í gær og þú svarar: "já og nei. það var mjög gaman en svo ældi helgi á nýju skóna mína og þá var ekki gaman."

en hvort tveggja er ekki rétt svar við spurningunni. þú varst einfaldlega spurð að því hvort það hefði verið gaman í gær, á einhverjum tímapunkti, og þar af leiðandi er svarið "nei", ef það var þá svona gaman alveg fram að því að helgi koxaði á þessu öllu saman, lýgi. ekki ljúga að vinum þínum. segðu bara annað hvort "já" eða "nei" þegar þeir spyrja þig einfaldra spurninga. spurningunni að ofan hefði verið hægt að svara á þennan veg: "já, það var svaka stuð þangað til helvítið hann helgi gubbaði ópalskotum yfir nýju rússskinnsskóna mína." þá ertu að segja satt og nærð að létta á hjarta þínu og koma því til skila hvað hann helgi er mikið ashól þegar hann drekkur.

segjum sem svo að þú værir spurð að því hvort það hefði rignt í gær og þú svaraðir: "já og nei." mætti fólk þá ekki draga eina eða jafnvel fleiri af eftirtöldum ályktunum:

a) að þú hefðir verið full í gær en værir að reyna að ljúga þig frá því
b) að þú vissir ekki hvað rigning væri en vildir ekki að það kæmist upp
c) að þú værir ekki nógu sleip í móðurmálinu en þeim mun sleipari í að koma þér hjá að svara beinum spurningum með skýru svari.
d) að þú vildir ekki að neinn vissi hvort það hefði rignt í gær eða ekki. af einhverjum ástæðum.

annað hvort rigndi í gær eða það rigndi ekki. segjum að það hafi rignt milli 15:00 og 17:00. á öðrum tíma var engin úrkoma. þá er svarið við spurningunni "rigndi í gær?" einfaldlega "já." eða "já, það rigndi í gær milli 15:00 og 17:00, en annars var úrkomulaust." svarið "nei." hvort sem það stendur eitt og sér eða með játandi svari er að öllu leyti rangt. það er hins vegar svar við spurningu á borð við: "rigndi í gær milli 10:00 og 12:00?" sem er aðeins önnur spurning og um að gera að svara henni neitandi þegar hún er borin upp. sem hún var ekki, loðhausinn þinn.

esb og icesave vegferðin - íslenskt kreppublogg nr. 298.567.375

nú les ég sjálf ekki fréttir um esb, icesave eða yfirhöfuð neitt sem tengist fjármálum, stjórnmálum eða fjárstjórnarmálum en ég þekki fólk sem gerir þetta og flytur manni, algerlega óumbeðið, fréttirnar og kvartar undan hinu og þessu sem ég hef enga innsýn í eða skilning á. fróðleikurinn sem ég hef haft uppúr þessum fréttamolum hér og þar er: að við eigum að sækja um esb-aðild og að við eigum ekki að sækja um aðild og að við eigum að skrifa undir icesave samninginn og að við eigum ekki að skrifa undir hann.

þetta fólk er s.s. engu nær eftir að hafa eytt mörgum klukkustundum á viku í að lesa hroðalega leiðinlega texta sem fjalla um fjármálalög þar sem öllu hugsanlega bitastæðu eða raunverulega fréttnæmu er hvort eð er haldið undan. og ég er yfirleitt engu nær eftir að hafa setið undir útskýringum þess á af hverju við eigum að gera hvort tveggja af tvennu illu.

eina lausnin sem ég sé er að við sækjum um aðild en gerum það undir nafninu Island í stað Ísland og þar með erum við að gera hvort tveggja. sækjum um aðild um leið og við sækjum raunverulega ekki um hana. svo skrifum við undir þenna andskotans samning en undir fölsku nafni. þá erum við að skrifa undir hann um leið og við gerum það ekki. ég sé enga aðra leið útúr þessum flækjum.

þriðji kosturinn í stöðunni er sá að ég sæki ein um aðild að esb og skrifa ein undir icesave samninginn bara til þess að fólk geti hætt að velta sér upp úr þessu tvennu. ég er búin að senda nokkra tölvupósta þess efnis á skrifstofur esb og til alþjóðagjaldeyrissjóðsins (sem skiptir sér samt ekki neitt af icesave, bara svo það sé alveg á hreinu).

en, fólkið sem flytur mér fréttirnar kvartar líka mikið undan því að okkur sé ekki sagt nógu mikið og að erfitt sé að mynda sér skoðun vegna upplýsingaharðlífis stjórnvalda. þessu hef ég mikla samúð með. nú segja stjórnvöld að við eigum að búa okkur undir vegferð. en vegna upplýsingaskorts þá vitum við andskotan ekkert hverju við eigum að pakka.

ég skil bræði almennings. á maður að pakka sólarlandafatnaði fyrir esb-vegferðina eða á maður að pakka hlýjari norðulandafatnaði fyrir vegferð sem ekki stefnir suður í átt til esb? og hvernig nesti þarf maður í icesave ferðalagið? eða á maður kannski að pakka ósoðnum lifarpylsukeppum fyrir ekki-icesavesamningsvegferð?

það er bara ekki á fólk leggjandi að draga það í ferðalög en gefa ekkert upp um það hvert ferðinni er heitið eða hvernig aðstæður verða þar. eins og staðan er núna þá er ég með föðurlandið, angóraullarsokkana, hamsatólg fyrir norðlægt sjósund, sólhattinn, sólarvörn 50 og glyðrubikiní í ferðatöskunni minni. það er vitaskuld alveg útí hött.

þangað til stjórnvöld eru tilbúin að segja nákvæmlega hvert ég er að fara með þeim í "vegferð" (sem heitir í daglegu máli ferðalag en er notað til að láta mann halda að fólk viti hvað það er að tala um fyrst það notar "fínni" orð) þá held ég að þau ættu bara að halda sér saman og ekki vera að lofa mér neinum ferðalögum hvorki hingað né þangað.

annars grunar mann nú að íslenskir passar verði kannski bara ógildir áður en maður fær þennan vegferðar-farseðil afhentan. þá getum við farið í svona vegferð um leið og við förum ekki í vegferð.

ólétt á ný?

tja, ég held allavega ekki.

en segjum sem svo að ég hefði tilkynnt ykkur að ég væri bomm, hípótetískt. þá hefði verið vel við hæfi að þið óskuðuð okkur hjónaleysunum tilhamingju. en hefði verið við hæfi að hrósa okkur fyrir dugnaðinn?

því fólk gerir það.

sem er einfaldlega hrós fyrir dugnað við kynlífsiðkun. satt best að segja þá er ekki sanngjarnt að tengja slíkt hrós við afleiðingarnar því fólk getur verið ofsalega duglegt án þess að sá dugnaður beri neinn mælanlegan árangur.

ég mun því héðan af birta tölur yfir tíðni kynlífsæfinga okkar og ætlast til, þegar það á við, að fá hrós fyrir dugnað.

írónískt eða bara grátbroslegt?

barnið svaf í fyrsta sinn í sex klukkustundir samfleytt í nótt. ég hefði s.s. getað fengið sex klukkustunda samfleyttan svefn í fyrsta sinn í rúma fimm mánuði. en fékk ég það?

neibb, vaknaði eftir 3 tíma og var andvaka í 2.

jæja, hvað finnst ykkur á ég að hlæja eða gráta?

matarsmekkur ungbarna

litla tannlausa mannætan Hlussubet getur ekki beðið eftir fyrstu tönninni sinni. það hefur reynst henni erfitt, ef ekki hreint ómögulegt að ná sér í almennilegan bita af manneskju. og samt er hún alltaf að komast í feitt þegar fólk rekur putta framan í hana. en tannlausir gómar duga ekki til. ef hún ætti bara sinn eigins litla hníf og pínulitla matvinnsluvél.

draumórar, draumórar.

elísabet friðrika

er orðin 6,825 kíló og gengur af því tilefni undir nafninu Hlussubet þessa vikuna.

amlóði, hálfsterkur og fullsterkur...

veit ekki alveg með þessi grindarbotnslóð. sé ekki fyrir mér mörg góð tækifæri til að vippa þessu uppúr handtöskunni til að massa sig upp og ekki er hægt að skottast um með þetta í klofinu allan daginn. það er náttla ávísun á slys í biðröðinni í bónus þar sem almennilegi maðurinn bakvið mann týnir í sakleysi sínu upp klobbalóðið sem rann niður buxnaskálmina og réttir manni á meðan konan hans pissar í sig af hlátri (og áreynsluþvagleka).

hvenær er það eiginlega sem kona drífur sig í það að stinga lóðum upp í klofið á sér?

er það þegar hún:

- er að fara að elda?
- þarf að skjótast út í sjoppu?
- er á leið í vinnuna?
- ætlar að slaka á uppí sófa?
- er á leiðinni á tjúttið?


gott og vel að nota tækifærið á rauðum ljósum, í löngum strætóferðum, við tannburstun eða þegar maður lendir í málglöðu en leiðinlegu fólki og drífa nokkrar grindarbotnsæfingar af. en hvenær er gott tækifæri til að bregða sér afsíðis, pota lóði þarna upp og hamast í smá stund áður en þetta dettur aftur ofaní nærbuxurnar og maður þarf vessgú að grafa það upp, þrífa og fela aftur gaumgæfilega í handtöskunni?

hvenær?

hver labbar eiginlega um með svona á sér, bara bíðandi eftir rétta mómentinu?

og af hverju þarf maður að kaupa sérhönnuð lóð? er ekki bara hægt að nota hnetu eða lítið sjóslípað grjót?

ég á allavega 12 rúnnaða steina af djúpalónssandi sem ég er tilbúin að gefa aðframkomnum píkulyftingakonum svo þær þurfi ekki að punga út 5 þús. kalli fyrir eitthvað plastdrasl sem þær eiga eftir að nota í mesta lagi þrisvar áður en þær gefast upp eða það skoppar niður rúllustigann í kringlunni.

ég get lofað ykkur því að það er ekki eins pínlegt að missa hnetu eða lítinn stein á almannafæri eða í jólaboði eins og að missa sérhönnuð fimmþús. króna píkulyftingalóð sem líta út eins og skemmtileg gestaþraut eða þroskaleikfang fyrir ungabörn.

það veit enginn hvað þú varst að gera við þessa hnetu. og það er mun skárra að heyra: "fröken, þú misstir hnetuna/happasteininn þinn", heldur en: "obbosí, þarna rúlla grindarbotnslóðin þín. ég skal passa innkaupakerruna á meðan þú hleypur sjálf á eftir þeim."

hvað fyndist ykkur?

jú, jú

við rikka rúsínurassgat æfum stíft þessa dagana fyrir næsta mót. ætla fara með hana til milwaukee í lok október. 5.000.- bandaríkjadalir fyrir fyrsta sætið!

vá, hvað það hefði verið fyndið

ef allir hefðu þurft að fá gervilim eftir árshátíðina.

þá hefði nú verið stuð í vinnunni!

kreppusumarfrí!!!

jei, góðar fréttir fyrir alla sem héldu að þeir hefðu ekki efni á sólarlandaferð í sumar.

mexíkó! 15.738.- á mann miðað við tvo fullorðna og tvö börn í tvær vikur. innifalið flug, gisting og morgunböffet.

æi, hugsa að ég...

...kjósi bara sjálfstæðisflokkinn á morgun.

hvað á að kjósa?

skv. kosningaprófinu þá á ég mest sameiginlegt með lýðræðishreyfingunni.

sem þýðir að það á enginn að kjósa hana vegna þess að ég svaraði "hvorki né" við langflestum spurningunum. lýðræðishreyfingin er þannig skv. prófinu sá flokkur sem tekur síst afstöðu í öllum mikilvægu málunum.

minnst átti ég sameiginlegt með frjálslyndum. ég ætla ekki heldur að kjósa þá.

annars væri bara mest lýðræði í því ef maður gæti kosið sjálfan sig eða bara hvaða sjálfráða einstakling sem er. geri það kannski bara.

Velvakandi:

"Glaðleg þjónusta í ísbúðinni í Smáralind

Ég fór í ísbúðina í Smáralind á dögunum og þurfti að ná í stóra ístertu. Ég ætlaði að taka við tertunni en afgreiðslustúlka bauðst til að halda á henni út í bíl fyrir mig. Þegar út í bíl var komið spurði ég hvort tertan yrði farin að slakna eftir klukkutíma því ég var á leið með hana upp í Borgarnes. Afgreiðslustúlkan skokkaði aftur inn og náði í kælikubba sem hún raðar yfir tertuna. Ég veit engin deili á þessari ungu stúlku en kát var hún og svo yndisleg að mér létti í skapi við að sjá hana.
Betri og glaðlegri þjónustu er ekki hægt að fá."


Það er bara engu við þetta að bæta. Dásamleg kona. Næst þegar við förum út á land þá erum við líka að spá í að keyra með ístertu í skottinu og ef ég gifti mig einhvern daginn þá tek ég ekki annað í mál en að veislan verði haldin á Seyðisfirði en að ísterturnar og klakaskúlptúrarnir verði ferjaðir af höfuðborgarsvæðinu með gestunum. Ekki hægt að halda almennilega veislu öðrvísi.

whiskas með melónubragði?

mig er farið að gruna að kattamatsframleiðendur spyrji ketti ekki álits þegar þeir framleiða kattamat heldur ímyndi sér bara hvað kettir gætu hugsanlega viljað eða hvað eigendur þeirra vilji að þér éti og búi til kattamat með því bragði. eins og t.d. kattamat með fisk-, kalkúna- (hefur einhver séð kött veiða kalkún?) eða kjúklingabragði og svo þurrmatinn með grænum baunum sem er augljóslega til að friða samvisku heimskustu kattaeigendanna sem hafa áhyggjur af því hvað kettirnir þeirra borða lítið grænmeti.

guðjón kötturinn okkar skilur alltaf eftir grænu bitana í þurrmatnum sínum, þessa sem eiga að tákna grænar baunir en eru örugglega bara kjarnorkuúrgangur með matarlit. við pínum hann ekki til að sitja við matarborðið þangað til hann er búinn með baunirnar sínar.

og ef hann fengi að ráða þá væri líklega framleiddur kattamatur með agúrku-, ólífu-, melónu-, smjör- og bernaisesósubragði. þetta eru allt matartegundir sem hann hefur mikið dálæti á. á þessu heimili er ekki hægt að skilja eftir agúrku eða melónu uppá eldhúsbekk og bregða sér frá. guðjón rykur beint í þetta og kjamsar sér leið gegnum allar plastumbúðir. og ekki má maður skamma dýr fyrir að vera dugleg að borða grænmetið sitt og ávextina. ef kötturinn neitar að éta grænu baunirnar sínar þá má maður víst vera þakklátur ef hann borðar gúrku með bestu lyst.

slappt

lame ass aprílgöbb.

þetta er samt í lagi.

en af hverju ekki eitthvað verulega fyndið eins og að íslenska ríkið hafi ákveðið að endurgreiða öllum sem töpuðu sparifé sínu síðasta haust og að fólk geti bara mætt í gamla bankann sinn og sótt peninginn? ótrúlegt hugleysi!!! ég lofa að vera með almennileg aprílgöbb þegar ég verð ritstjóri á dagblaði.

lofa líka að boða geldlífi í staðinn fyrir skírlífi þegar ég verð páfi.

mörgæsamorðinginn á eskifirði

barnið sá sýnt úr sænska fréttaskýringaþættinum um norska eldislaxinn sem étur íslenskt fiskimjöl og kom til mín í miklu uppnámi.

hún hafði nefnilega séð mann rista upp magann á lifandi mörgæs, skellihlæjandi, og átti ekki til orð yfir illskunni.

ég varð mjög forvitin um það hvernig mörgæsir koma inn í söguna um eldislax og fiskimjöl og beið spennt eftir þættinum. þetta urðu mikil vonbrigði. því miður voru engar mörgæsir í þættinum og það var ekki einu sinni farið í nágrenni við suðurpólinn. hins vegar voru nokkrir svartfuglar þarna á sveimi og einn þeirra reyndist óheppnari en hinir.